Demo Day był kolejnym etapem tegorocznego „Startup Podlaskie”, organizowanego przez Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego. W Uniwersyteckim Centrum Kultury i Nauki swoje projekty zaprezentowało 11 startupów reprezentujących różne branże – od przemysłu, transportu i e-commerce, przez rozwiązania wykorzystujące sztuczną inteligencję, po technologie dla motorsportu, zdrowia kobiet i zarządzania przestrzenią biurową.

W imieniu Zarządu Województwa Podlaskiego prezentacjom uczestników przysłuchiwał się radny województwa Karol Pilecki.

Pięć minut na prezentację

Każdy uczestnik miał pięć minut na przedstawienie swojego rozwiązania w języku angielskim. Później odpowiadał na pytania jury. Oceniano m.in. innowacyjność rozwiązania, pomysł, propozycję wartości, szanse powodzenia oraz sposób prezentacji.

Uczestnicy przyznawali, że przed wejściem na scenę pojawiał się stres. Niektórzy podkreślali też, że w przygotowaniu do Demo Day pomogły wcześniejsze warsztaty „Startup Podlaskie”, podczas których pracowali nad prezentowaniem swoich pomysłów w języku angielskim i komunikacją z zagranicznymi odbiorcami.

Pięć firm pojedzie na Slush

Prezentacje oceniali Paulina Brym-Ciuba, CEO Startup Hub Poland, Sascha Fahrba

ch, dziennikarz i trener komunikacji, Paweł Gołębiowski z Mitsubishi Corporation, Dominik Krawczyk, CEO COBIN Angels, Anna Daszuta-Zalewska, Dyrektor Białostockiego Parku Noukowo-Technologicznego w Białymstoku, oraz Michał Szczepura, dyrektor Departamentu Promocji Gospodarczej i Programów Interreg UMWP.

Jury wybrało LogMap, Zonifero, ELAPSE, eM Company i 2CODE. To właśnie te firmy w listopadzie pojadą do Helsinek, gdzie wezmą udział w Slush 2026. Podczas wydarzenia będą miały okazję zaprezentować swoje rozwiązania oraz spotkać się z inwestorami, potencjalnymi klientami i partnerami biznesowymi.

LogMap z Nagrodą Publiczności

Po prezentacjach przyszedł czas na głosowanie publiczności. Najwięcej głosów zdobył LogMap, prezentowany podczas Demo Day przez Rolanda Prusinowskiego. Firma rozwija e-CMR.com – system elektronicznych listów przewozowych dla branży transportowej.

LogMap otrzymał Nagrodę Publiczności w wysokości 6 tys. zł, ufundowaną przez Województwo Podlaskie. Firma znalazła się również w piątce wybranej przez jury i pojedzie na Slush.

Zobaczcie, jak wyglądał Demo Day 2026. Zapraszamy do galerii zdjęć.

W Augustowie spotkali się przedstawiciele 12 firm i projektów: 2CODE, AUDIT AI FI, Cargore, EasyRecruit.me, ELAPSE, eM Company, FRANGLLE.PL, G-SOFT, Kamil Sutuła Business Consulting, LogMap, OH! CLUB oraz Zonifero. Pracowali w języku angielskim, bo właśnie w tym języku już za kilka dni będą prezentować swoje pomysły podczas Demo Day w Białymstoku.

Ten sam produkt, inny odbiorca

Pierwszy dzień warsztatów poświęcony był komunikacji międzykulturowej. Zajęcia prowadził Vladislavs Alehno, trener specjalizujący się w tym obszarze. Uczestnicy przyglądali się różnicom w sposobach prowadzenia rozmów biznesowych, budowania zaufania czy negocjowania. Sprawdzali też w praktyce, jak dostosować prezentację do odbiorców z różnych części świata. Dla firm, które myślą o zagranicznych rynkach, nie była to wyłącznie teoria.

– Warsztaty otwierają głowę na różne podejścia kulturowe i pokazują, jak dobrze komunikować i przedstawiać swój pomysł, z szacunkiem dla innych perspektyw – mówi Adrian Łucejko z Cargore.

Iwona Naumczyk z AUDIT AI FI zwraca uwagę na praktyczne znaczenie tej wiedzy w planach firmy. – Szkolenie uświadomiło mi, jak ważne jest uwzględnienie kontekstu kulturowego w różnych częściach świata. Chcemy wykorzystać tę wiedzę w dalszym rozwoju firmy – podkreśla.

Z kolei dla Urszuli Kiliç z ELAPSE warsztaty były jednym z elementów przygotowań do ekspansji. – Planujemy wejście na rynki europejskie, a z czasem być może także amerykańskie. Widzę, jak dużo dało mi to doświadczenie i mam nadzieję wykorzystać zdobytą wiedzę na kolejnych etapach ekspansji – mówi.

Ale zagraniczne kontakty to tylko jedna strona tych spotkań. Vladislavs Alehno zwraca uwagę, że podczas kolejnych edycji równie istotne okazują się relacje nawiązywane między samymi uczestnikami. – Warsztaty są przede wszystkim po to, żeby budować pewność siebie, pozyskiwać inwestycje i zdobywać zaufanie partnerów z zagranicy. Widzę jednak, że bardzo ważny jest również networking. Przedstawiciele firm z województwa podlaskiego poznają się i tworzą własną sieć relacji – zauważa.

Od rozmowy do wystąpienia na scenie

Drugiego dnia zmienił się charakter pracy. Zajęcia prowadził Sascha Fahrbach, międzynarodowy dziennikarz i trener komunikacji. Tym razem uczestnicy skupili się na prezentowaniu swoich projektów: konstrukcji pitchu, wystąpieniu przed publicznością i odpowiadaniu na pytania. Prezentowali swoje pomysły i otrzymywali informację zwrotną – co działa, a co przed kolejnym wystąpieniem warto jeszcze poprawić. Była to już bezpośrednia próba przed kolejnym spotkaniem całej dwunastki. Tym razem nie na warsztatach, ale na scenie.

30 września czas na Demo Day

30 września w Uniwersyteckim Centrum Kultury i Nauki w Białymstoku odbędzie się Demo Day 2026. Wszystkich 12 uczestników „Startup Podlaskie” zaprezentuje swoje projekty w języku angielskim. Na prezentację każdego z nich przewidziano pięć minut, a kolejne dwie minuty na pytania jury. W jury zasiądą Paulina Brym-Ciuba, Sascha Fahrbach, Paweł Gołębiowski, Dominik Krawczyk, Aleksandra Pietrzykowska oraz Michał Szczepura. Wydarzenie poprowadzi Monika Sarapa. Stawka jest konkretna. Pięciu najlepiej ocenionych uczestników pojedzie w listopadzie do Helsinek na Slush 2026, gdzie będą mieli okazję nawiązać kontakty z inwestorami, potencjalnymi klientami i partnerami z innych krajów. Demo Day będzie otwarty również dla publiczności. Wstęp jest bezpłatny, ale wymaga wcześniejszej rejestracji. To okazja, żeby posłuchać wszystkich 12 prezentacji, poznać ich twórców i zobaczyć efekty przygotowań do wystąpień przed międzynarodowym biznesem. Link: Zarejestruj się na Demo Day 2026

Najpierw trzeba zobaczyć, gdzie ucieka czas

G-SOFT zaczynał na lokalnym rynku, dziś obsługuje firmy również w innych częściach Polski. Zespół zajmuje się m.in. wsparciem użytkowników, cyberbezpieczeństwem, integracją systemów i tworzeniem oprogramowania. Wśród klientów są przede wszystkim przedsiębiorstwa produkcyjne, ale także handlowe.

Wieloletnia współpraca z nimi pokazała Janowi Giedrojciowi, że problem zgłaszany przez klienta nie zawsze jest tym, który rzeczywiście wymaga natychmiastowego rozwiązania. Czasem szersze spojrzenie z zewnątrz pozwala zauważyć czynności, niepotrzebne przestoje albo miejsca, w których szybciej można lepiej wykorzystać pracę ludzi i maszyn. – Firma często przychodzi do nas z konkretnym problemem i pomysłem, jak go rozwiązać. Kiedy poznajemy sposób jej działania, okazuje się, że można zrobić to inaczej, czasem nawet prościej, i szybciej osiągnąć efekt – mówi Jan Giedrojć. Z takich doświadczeń wyrósł VELO – autorski system G-SOFT, rozwijany od kilku lat.

Ile naprawdę kosztuje przestój maszyny?

VELO pozwala zbierać dane bezpośrednio z urządzeń produkcyjnych. Dzięki temu przedsiębiorstwo może sprawdzać m.in. wydajność maszyn, czas ich pracy, zużycie energii czy częstotliwość awarii. Istotne są również mikroprzestoje. Pojedyncza krótka przerwa może nie zwrócić niczyjej uwagi. Dopiero zestawienie danych z całej zmiany czy dłuższego okresu pokazuje, jak często takie sytuacje się zdarzają i ile czasu produkcji w rzeczywistości pochłaniają. – Jeśli jeden krótki przestój wydarzy się podczas zmiany, może być praktycznie nie zauważalny. Kiedy takich zdarzeń jest więcej, po ich zsumowaniu widzimy już konkretny czas, który można przeanalizować i sprawdzić, gdzie szukać oszczędności – wyjaśnia właściciel G-SOFT. Dane pozwalają również przyjrzeć się kosztom awarii i napraw, uwzględniając czas pracy oraz wykorzystane części. Zamiast opierać się wyłącznie na obserwacjach, firma otrzymuje informacje, które pomagają ocenić, gdzie ponosi niepotrzebne koszty i co warto usprawnić.

VELO przygotowuje się do wyjścia za granicę

VELO nie ogranicza się do monitorowania maszyn. System obejmuje również obsługę zgłoszeń i dokumentacji, a G-SOFT rozwija kolejne funkcje związane z zarządzaniem produkcją i magazynem. – Takiego systemu nie tworzy się raz i nie zostawia w niezmienionej formie. Każde przedsiębiorstwo ma inne potrzeby, dlatego podstawę mamy gotową, ale kolejne funkcje rozwijamy wraz z wymaganiami klientów – mówi Jan Giedrojć. Dziś VELO jest gotowym produktem i ma już angielską wersję językową. G-SOFT chce wykorzystać ten moment, aby rozpocząć sprzedaż na rynkach zagranicznych. Właśnie z tym systemem Jan Giedrojć zaprezentuje się podczas Demo Day w ramach „Startup Podlaskie”. Udział w warsztatach ma pomóc w przygotowaniu do rozmów z zagranicznymi odbiorcami i prezentowania im produktu. Jeśli G-SOFT znajdzie się wśród pięciu najlepiej ocenionych uczestników Demo Day, firma będzie mogła zaprezentować VELO również podczas Slush w Helsinkach.

fot. G-SOFT

Domowa awaria

Łukasz Dworakowski i Igor Stasiewicz znają się od czasów liceum. Później obaj związali swoją zawodową drogę z branżą IT, a następnie założyli 2CODE. Firma początkowo realizowała projekty informatyczne na zlecenie innych przedsiębiorstw i instytucji. W pewnym momencie jej założyciele postanowili wykorzystać swoje doświadczenie do stworzenia własnego produktu. Impulsem była sytuacja, którą Łukasz Dworakowski znał z własnego domu. – Miałem zalanie i nie było to nic przyjemnego. Zacząłem szukać sposobu, który pozwoliłby wykorzystać istniejący wodomierz, bez jego wymiany, a jednocześnie na bieżąco sprawdzać zużycie wody i odpowiednio wcześnie zauważać nieprawidłowości – opowiada. Tak rozpoczęły się prace nad Wodomierzem Plus.

Jak działa Wodomierz Plus

Jednym z głównych założeń było wykorzystanie wodomierza, który już znajduje się w budynku. Nie trzeba wymieniać licznika ani ingerować w jego działanie. 2CODE opracowało urządzenie instalowane przy wodomierzu, które łączy się z siecią Wi-Fi i przekazuje odczyty do systemu. Dane pozwalają użytkownikowi śledzić bieżące zużycie wody, ale przede wszystkim szybciej zauważyć nietypową sytuację. System analizuje wcześniejsze odczyty i może wykryć nagły wzrost zużycia albo pobór wody w porze, w której wcześniej go nie było. W takiej sytuacji użytkownik może otrzymać powiadomienie w aplikacji lub wiadomość SMS i wcześniej sprawdzić, co się dzieje. Drugim obszarem jest ekonomia. Na podstawie informacji o codziennym zużyciu Wodomierz Plus ma wskazywać, gdzie można ograniczyć pobór wody. Twórcy 2CODE zakładają, że stosowanie się do takich wskazówek może przełożyć się na zmniejszenie zużycia o 10–15 proc. w skali roku. System może być wykorzystywany nie tylko w domach. Firma kieruje go również do przedsiębiorstw i zarządców budynków, dla których bieżący dostęp do odczytów z wielu wodomierzy może ułatwić kontrolowanie kosztów oraz szybsze wykrywanie nieprawidłowości.

Pierwsi klienci i plany na kolejne rynki

Aplikacja jest już gotowa, a 2CODE realizuje pierwsze wdrożenia u klientów na lokalnym rynku. Zespół zbiera ich uwagi i na tej podstawie dopracowuje Wodomierz Plus. System obejmuje urządzenie instalowane przy wodomierzu oraz oprogramowanie odpowiedzialne za przesyłanie i analizę danych. Firma prowadzi również rozmowy z ubezpieczycielami. W przyszłości Wodomierz Plus mógłby być wykorzystywany jako dodatkowe zabezpieczenie nieruchomości i – jeśli takie rozwiązanie znalazłoby się w ofercie ubezpieczycieli – mieć znaczenie przy ustalaniu wysokości składki. Na tym etapie są to jednak rozmowy, a nie gotowa oferta. Kolejnym kierunkiem dla 2CODE są rynki zagraniczne. Udział w warsztatach „Startup Podlaskie” ma pomóc założycielom przygotować się do rozmów z potencjalnymi klientami i inwestorami oraz lepiej zaprezentować produkt poza Polską. Jeżeli 2CODE znajdzie się wśród pięciu najlepiej ocenionych uczestników Demo Day, zespół pojedzie na Slush w Helsinkach. Chce tam pokazać Wodomierz Plus jako działający system – urządzenie współpracujące z wodomierzem wraz z aplikacją mobilną i webową – i rozpocząć rozmowy o wejściu na kolejne rynki.

fot. 2CODE

Od mapy biura do osobnej spółki

Historia Zonifero zaczęła się w 2017 roku w SoftwareHut, należącym do grupy TenderHut. Wraz z rozwojem grupy do wspólnego biura w Białymstoku dołączały kolejne zespoły. Najpierw powstała więc cyfrowa mapa pokazująca sale, stanowiska i miejsca pracy poszczególnych osób. Później dodano m.in. możliwość rezerwowania biurek i sal. Z czasem rozwiązaniem zainteresowali się klienci i partnerzy SoftwareHut. Współpraca z nimi  rozszerzyła projekt m.in. o zarządzanie dostępem do budynku i parkingami. Po kilku latach, w 2020 roku, zapadła decyzja o rozwijaniu Zonifero jako osobnej spółki i produktu. Wtedy do zespołu dołączył Jacek Ratajczak, dziś prezes i współwłaściciel firmy.

– Problem, który rozwiązujemy, cały czas ewoluuje. Każde nowe wdrożenie i każdy nowy klient trochę poszerza to, co robimy – mówi prezes Jacek Ratajczak

To, czego nie widać w aplikacji

Dla pracownika Zonifero może być aplikacją do rezerwacji biurka, sali czy miejsca parkingowego. Najważniejsze jest jednak to, co dzieje się z tą informacją później. Jeśli pracownik rezerwuje miejsce parkingowe, Zonifero może przekazać dane do systemu kontroli dostępu. Przy wjeździe system rozpozna samochód i otworzy szlaban osobie, która ma rezerwację. Podobnie można połączyć informacje dotyczące sal, dostępu do poszczególnych części biura czy obsługi gości.

– Łączymy różne systemy i elementy przestrzeni biurowej, które wcześniej działały niezależnie. Dzięki temu mogą wymieniać informacje i współpracować w ramach jednej platformy – tłumaczy Jacek Ratajczak.

To właśnie integracja jest jednym z najważniejszych elementów Zonifero. Platforma może współpracować z systemami kontroli dostępu, automatyką budynkową BMS czy urządzeniami IoT. Jest przy tym modułowa – klient może korzystać z wybranych funkcji albo połączyć więcej procesów w jednym rozwiązaniu. Dane zbierane przez system pozwalają również sprawdzić, jak faktycznie wykorzystywany jest budynek. Jeśli duża sala konferencyjna regularnie służy jednej osobie, zarządzający może wykorzystać tę informację przy planowaniu przestrzeni. Firma rozwija także integracje z automatyką budynkową, aby dane o obłożeniu mogły wspierać m.in. zarządzanie oświetleniem, ogrzewaniem czy wentylacją. Zonifero ma już komercyjne wdrożenia, współpracuje z deweloperami biurowymi i dużymi przedsiębiorstwami, a jego rozwiązania działają również poza Polską.

Nowa generacja i zagraniczne plany

Kolejnym etapem jest Zonifero One – nowa generacja platformy, w której firma chce jeszcze mocniej rozwinąć integrację systemów i wykorzystanie danych. Pierwsze elementy nowego rozwiązania są już przygotowywane do udostępnienia. Ten moment zbiegł się z udziałem Jacka Ratajczaka w warsztatach „Startup Podlaskie”. Firma chce wykorzystać je m.in. do dopracowania sposobu prezentowania nowej wersji produktu.

– Jesteśmy na etapie przeprojektowywania tego, jak się komunikujemy, jak pokazujemy i pitchujemy produkt. To dobry moment, żeby się powarsztatować i poćwiczyć – mówi.

Zonifero przygotowuje się jednocześnie do dalszej ekspansji. Jednym z kierunków są Stany Zjednoczone, gdzie znajdują się centrale wielu międzynarodowych firm.

– Nasza ambicja jest taka, żeby przenieść się na szczebel globalny. To nawet te same firmy, z którymi już pracujemy, tylko chcemy rozmawiać z nimi na poziomie Los Angeles czy Nowego Jorku, a nie Wrocławia czy Warszawy – podkreśla Jacek Ratajczak.

Najpierw Zonifero zaprezentuje się podczas Demo Day kończącego warsztaty „Startup Podlaskie”. Pięciu najlepiej ocenionych uczestników otrzyma możliwość wyjazdu na Slush w Helsinkach, gdzie spółka chciałaby pokazać Zonifero One.

fot. Zonifero

Pomysł z doświadczenia w spedycji

Roland Prusinowski od lat jest związany z branżą transportową. Najpierw pracował w firmach transportowych oraz budował spedycję w markach takich jak JBB w Łysych oraz AXO, a w 2018 roku wspólnie z żoną Magdaleną założył własną. Do dziś organizują transporty krajowe i międzynarodowe dla małych i dużych przedsiębiorstw jak OSM Piątnica czy Mlekovita z Wysokiego Mazowiecka. To właśnie codzienna praca pokazała im, jak wiele można zmienić w dokumentacji towarzyszącej przewozom. Międzynarodowy list przewozowy CMR funkcjonuje od kilkudziesięciu lat. W tradycyjnej formie kierowca otrzymuje kilka papierowych egzemplarzy, które są podpisywane na kolejnych etapach transportu. Jeden z nich, potwierdzony przez odbiorcę, stanowi dowód wykonania usługi i jest potrzebny do jej rozliczenia. W 2018 roku Roland Prusinowski rozpoczął prace nad elektroniczną wersją tego dokumentu. Powstał e-CMR.pl, który przez kilka lat był udostępniany bezpłatnie. Dziś z systemu korzysta ponad tysiąc użytkowników, a LogMap rozwija go jako produkt komercyjny.

Papier kosztuje czas i pieniądze

Różnicę między tradycyjnym a elektronicznym CMR dobrze pokazują koszty. Według wyliczeń LogMap przesłanie papierowego dokumentu może kosztować około 18 zł, podczas gdy koszt elektronicznego listu przewozowego wynosi średnio około 1 zł. Oszczędność dotyczy również czasu. Po dostarczeniu towaru elektroniczne potwierdzenie jest dostępne w systemie, dzięki czemu firma może szybciej rozpocząć rozliczenie usługi. Ma to znaczenie w branży, w której opóźnienia w dokumentacji mogą przekładać się na późniejsze wystawienie faktury i rozpoczęcie biegu terminu płatności. e-CMR.com działa w przeglądarce internetowej i aplikacji mobilnej. Korzysta z niego także firma spedycyjna prowadzona przez Rolanda i Magdalenę Prusinowskich. Dzięki temu system jest sprawdzany w codziennej pracy przy rzeczywistych transportach. Za jego rozwój odpowiada kilkuosobowy zespół. Wspólnikiem Rolanda Prusinowskiego jest programista Artur Wdziękoński, który pracuje przy projekcie od 2020 roku. Do zespołu dołączył także mobile developer Kamil Lenartowicz. Magdalena Prusinowska odpowiada m.in. za finanse oraz kwestie prawne związane z projektem.

Rynek przygotowuje się do cyfryzacji

Znaczenie elektronicznych dokumentów transportowych będzie rosło wraz z wdrażaniem unijnego rozporządzenia eFTI. Od 9 lipca 2027 roku właściwe organy państw UE mają być zobowiązane do przyjmowania informacji transportowych przekazywanych elektronicznie za pośrednictwem certyfikowanych platform eFTI. Dla przedsiębiorców korzystanie z elektronicznej formy pozostanie na tym etapie dobrowolne. LogMap już przygotowuje się do tych zmian.

– Na Slush pojechalibyśmy już z gotowym produktem. Chcemy szukać klientów, którzy pozwolą nam go skalować, a od przyszłego roku także inwestora zainteresowanego finansowaniem dalszego rozwoju – mówi Roland Prusinowski.

Temu mają służyć również warsztaty „Startup Podlaskie”. Dla Rolanda istotna jest przede wszystkim możliwość przygotowania się do prezentowania produktu i prowadzenia rozmów biznesowych po angielsku. Jeśli LogMap znajdzie się wśród pięciu najlepiej ocenionych uczestników Demo Day, będzie mógł zaprezentować e-CMR.com podczas Slush w Helsinkach – na rynku, na którym firma ma już pierwsze doświadczenia związane z testowaniem infrastruktury eFTI.

fot. Log Map

Z danych ma wynikać konkretna informacja

Franglle.pl zajmuje się integracją i wdrażaniem systemów informatycznych, w tym rozwiązań wykorzystujących sztuczną inteligencję. Prezesem spółki jest Rafał Abramowicz – z wykształcenia informatyk, który swoje doświadczenie w analizie biznesowej wykorzystał przy tworzeniu koncepcji nowego systemu.

Punktem wyjścia był problem, z którym wielokrotnie spotykał się w swojej pracy. Firmy dysponują dużą ilością informacji o sprzedaży, kosztach, kontrahentach czy księgowości, ale dane te są często rozproszone pomiędzy różnymi systemami. Samo ich posiadanie nie oznacza więc jeszcze, że łatwo wyciągnąć z nich wnioski.

– Wielokrotnie spotykałem się z sytuacjami, w których mamy dużą ilość danych, ale nie do końca wiemy, co z nich wynika – mówi Rafał.

System rozwijany przez Franglle.pl ma zbierać te informacje w jednym miejscu i pomagać ocenić rentowność poszczególnych obszarów działalności. W przypadku firmy handlowej może to oznaczać zestawienie przychodów z różnych kanałów sprzedaży z kosztami przypisanymi do konkretnych działów czy lokalizacji.

W efekcie przedsiębiorca może zobaczyć nie tylko, ile firma sprzedaje, ale też które obszary rzeczywiście przynoszą dochód, a które generują zbyt wysokie koszty. Sztuczna inteligencja ma dodatkowo wykorzystywać dane historyczne do tworzenia prognoz i rekomendacji, które mają wspierać właścicieli i osoby zarządzające w podejmowaniu decyzji.

Testy na rzeczywistych danych

Rozwiązanie nie jest jeszcze dostępne w regularnej sprzedaży. Obecnie jest testowane w trzech firmach handlowych o różnej wielkości i profilu działalności. Zespół przygotowuje się również do pilotażu w przedsiębiorstwie produkcyjnym.

Rafałowi zależy na sprawdzeniu nie tylko poprawności analizy, ale przede wszystkim jakości rekomendacji tworzonych przez sztuczną inteligencję. Dlatego po ich wygenerowaniu oceniają je właściciele, analitycy i osoby odpowiedzialne za podejmowanie decyzji.

Pierwsze testy pokazały przede wszystkim, że uporządkowanie danych daje przedsiębiorcom bardziej przejrzysty obraz sytuacji firmy. Drugą zauważalną różnicą jest czas potrzebny na analizę informacji.

System korzysta również z danych księgowych, dzięki czemu analiza uwzględnia nie tylko sprzedaż, ale także koszty działalności.

W zależności od wymagań przedsiębiorstwa może być dostępne przez przeglądarkę albo działać w jego własnej infrastrukturze.

Od pilotażu do komercjalizacji

Część pilotaży trwa od stycznia. Rafał chce poczekać do zamknięcia pełnego roku obrotowego, aby zespół mógł przeanalizować cztery kwartały i sprawdzić działanie rozwiązania w dłuższej perspektywie. Komercyjne wejście na rynek planowane jest na początku 2027 roku.

Kolejnym kierunkiem ma być sprzedaż poza Polską. Dlatego Rafał zgłosił się do warsztatów „Startup Podlaskie”. Zależy mu przede wszystkim na uporządkowaniu sposobu prezentowania produktu oraz przygotowaniu się do rozmów z zagranicznymi odbiorcami.

Jednym z miejsc, w których chciałby pokazać rozwiązanie, jest Slush w Helsinkach. Chce tam zaprezentować system jako narzędzie do analityki firm handlowych i produkcyjnych, wykorzystujące rozwiązania sztucznej inteligencji, ale dostępne w cenie konkurencyjnej wobec bardziej rozbudowanych systemów obecnych na rynku.

fot. franglle.pl

Zaczęło się od własnych doświadczeń

Żeby opowiedzieć o początkach OH! Club, Klaudia cofa się o około dziesięć lat. Wtedy sama mierzyła się z problemami hormonalnymi i szukała odpowiedzi na pytania dotyczące własnego zdrowia. To wpłynęło na wybór studiów – ukończyła dietetykę kliniczną i psychodietetykę, a zawodowo skupiła się przede wszystkim na dietetyce klinicznej.

Początkowo pracowała z pacjentami zgłaszającymi się z różnymi problemami. Z czasem zauważyła jednak, że coraz częściej trafiają do niej kobiety z problemami hormonalnymi i skórnymi. Były to tematy, które znała również z własnego doświadczenia i o których zaczęła szerzej mówić w publikowanych przez siebie treściach.

W pracy z pacjentkami coraz bardziej brakowało jej jednak możliwości dokładniejszego przyjrzenia się temu, co wpływa na ich samopoczucie. Zaczęła więc rozszerzać wywiad o pytania dotyczące m.in. cyklu miesiączkowego, wyników badań i objawów obserwowanych na co dzień.

– Czułam, że czegoś mi brakuje. Chciałam jeszcze mocniej wejść w wywiad z pacjentką, dowiedzieć się o niej więcej i połączyć te wszystkie informacje – wspomina.

Tak powstał program „Opanuj Hormony”. Nadal opierał się na indywidualnej pracy, ale pozwalał szerzej spojrzeć na sytuację pacjentki. Z czasem Klaudia zaczęła dostrzegać powtarzające się problemy i zależności. To dało początek rozwiązaniu, które można było przenieść poza gabinet.

Od programu do OH! Club

Jednym z elementów programu był przygotowany przez Klaudię quiz. Początkowo nie stał za nim żaden algorytm – odpowiedzi analizowała samodzielnie na podstawie swojej wiedzy i informacji zebranych podczas konsultacji. Około trzech lat temu pojawił się pomysł, aby ten sposób pracy przenieść do aplikacji.

Do projektu dołączyli Arkadiusz Kuczewski, odpowiedzialny za kwestie technologiczne i inżynieryjne, oraz Daniel Komorowski, zajmujący się planowaniem i rozwojem biznesu. Dziś cała trójka jest wspólnikami spółki.

Na podstawie sposobu pracy wypracowanego przez Klaudię powstał algorytm wykorzystywany w OH! Club. Użytkowniczka odpowiada na pytania dotyczące m.in. samopoczucia i codziennego funkcjonowania, a następnie kierowana jest do programu odpowiadającego na określony obszar potrzeb.

W aplikacji znalazły się m.in. programy „Opanuj stres” i „Opanuj cukier”. W zależności od programu dobierane są zalecenia dotyczące żywienia, aktywność uwzględniająca cykl menstruacyjny oraz proste działania związane z codziennym dbaniem o siebie.

OH! Club nie jest aplikacją medyczną i nie zastępuje diagnozy ani leczenia. Ma wspierać użytkowniczki w codziennych działaniach związanych ze zdrowiem.

Wiedza z aplikacji i kontakt ze specjalistą

Twórcy OH! Club analizowali rozwiązania dostępne zarówno w Polsce, jak i za granicą. Zauważyli, że wiele z nich koncentruje się na jednym obszarze – monitorowaniu cyklu, żywieniu albo aktywności. W OH! Club postanowili zebrać te elementy w jednym miejscu, ale jednocześnie zachować możliwość bezpośredniego kontaktu ze specjalistą.

– Zależy mi, żeby kobieta nie tylko dostała dużo informacji i wiedziała, co może robić, ale też miała poczucie, że jest prowadzona przez specjalistę – mówi Klaudia.

Dlatego użytkowniczka może zadać pytanie i otrzymać odpowiedź od konkretnej osoby, a nie bota. Obecnie odpowiada na nie Klaudia. Wraz z rozwojem projektu zespół planuje współpracę z kolejnymi dietetykami. Następnym krokiem ma być OH! Club Care, gdzie dostępne będą również konsultacje m.in. z kosmetologami i innymi specjalistami.

Aplikacja pojawiła się na rynku w lipcu, ale nadal jest rozwijana i testowana. Zespół obserwuje, jak korzystają z niej użytkowniczki – które funkcje wybierają najczęściej i gdzie ich aktywność jest mniejsza. Szerszą premierę zaplanowano na koniec września.

Równolegle trwają przygotowania do wejścia na rynki zagraniczne. To jeden z powodów udziału zespołu w warsztatach „Startup Podlaskie”. Chcą wykorzystać ten czas przede wszystkim do zdobycia wiedzy potrzebnej przy dalszym rozwoju i prezentowaniu produktu poza Polską.

fot. OH! Club

Gdy po wysłaniu CV zapada cisza

Piotr Gaweł mówi, że narzędzia wykorzystywane w rekrutacji zmieniły się bardzo, ale sam schemat – znacznie mniej. Ogłoszenia z prasy przeniosły się do internetu, papierowe CV kandydatów zastąpiły CV w wersji cyfrowej, a do ich selekcji coraz częściej wykorzystywana jest sztuczna inteligencja. Nadal jednak osoba szukająca pracy odpowiada na ofertę i czeka na decyzję pracodawcy.

– Kandydaci potrafią wysłać sto czy dwieście aplikacji, a odpowiedź dostają z kilkunastu firm. Dzisiaj przeglądają portale z nadzieją, że ktoś im odpowie, a bywa z tym różnie – mówi Piotr, pomysłodawca Easy Recruit Me.

Problem tzw. ghostingu był jednym z powodów, dla których zespół zaczął zastanawiać się nad innym sposobem prowadzenia rekrutacji. Każdy patrzy na nią z innej perspektywy. Adrianna od ponad dziesięciu lat pracuje na stanowiskach menedżerskich, zatrudniając ludzi i zarządzając zespołami. Klaudia od ponad dekady zajmuje się HR i rekrutacją. Piotr rozwija projekt od strony biznesowej i technologicznej.

Ich obserwacje prowadzą do podobnego wniosku: po obu stronach procesu tracony jest czas. Rekruterzy otrzymują niedopasowane zgłoszenia, a kandydaci wysyłają kolejne CV, często nie wiedząc nawet, dlaczego ich aplikacja została odrzucona.

Kompetencje zamiast przypadkowych aplikacji

Easy Recruit Me ma zacząć dopasowanie wcześniej. Kandydat tworzy profil, wskazując doświadczenie i konkretne umiejętności, a pracodawca określa kompetencje potrzebne na danym stanowisku.

– Jeżeli firma szuka specjalisty, powinna określić konkretne umiejętności. Osoba, która ich nie spełnia, nie będzie mogła zaaplikować – wyjaśnia Piotr.

Jednocześnie kandydat ma otrzymać informację, czego brakuje mu w odniesieniu do danej oferty. W ten sposób jego szanse nie mają zależeć przede wszystkim od konstrukcji CV czy przejścia automatycznego screeningu, ale od rzeczywistego dopasowania kompetencji do stanowiska.

Jeżeli kandydat spełnia wymagania i aplikuje, powinien też wiedzieć, co dzieje się dalej.

– Chcemy dać kandydatom gwarancję, że na zgłoszenie ktoś odpowie. To jest rzecz, która dzisiaj właściwie nie jest zaopiekowana – podkreśla Piotr.

Dlatego pracodawca korzystający z platformy ma mieć obowiązek udzielenia odpowiedzi. W kolejnych etapach ma pojawić się także możliwość śledzenia statusu aplikacji.

Zespół ma więcej pomysłów. Wśród nich jest wyszukiwanie ofert według umiejętności zamiast wyłącznie nazw stanowisk czy rekomendowanie innym firmom kandydatów, którzy przeszli już kilka etapów rekrutacji i potwierdzili swoje kompetencje, ale ostatecznie nie zostali zatrudnieni.

Nie każdy kandydat potrzebuje tego samego

Podczas pracy nad platformą pojawił się jeszcze jeden wniosek: ten sam sposób prowadzenia rekrutacji nie musi odpowiadać każdemu. Piotr wskazuje m.in. na osoby neuroatypowe, w tym osoby z ADHD czy w spektrum autyzmu.

– Są świetni specjaliści, którzy są osobami w spektrum. Taka osoba powinna móc poinformować, że preferuje na przykład kontakt mailowy albo telefoniczny – mówi.

W Easy Recruit Me kandydat ma mieć możliwość określenia preferowanego sposobu komunikacji. To konkretny przykład tego, co zespół określa jako bardziej ludzkie podejście do rekrutacji – uwzględniające nie tylko kompetencje, ale również różne potrzeby osób uczestniczących w procesie.

Dziś Easy Recruit Me jest na etapie MVP. Platforma już działa – można utworzyć profil, dodać ofertę pracy i na nią odpowiedzieć. Zespół dopracowuje elementy potrzebne przed udostępnieniem wersji beta i prowadzi rozmowy z firmami zainteresowanymi założeniem pierwszych profili. Docelowo rozwiązanie ma być rozwijane także poza Polską.

Wcześniej zespół uczestniczył w Hub of Talents, gdzie konsultował m.in. kwestie prawne i związane z ochroną danych. Teraz kolejnym etapem są warsztaty „Startup Podlaskie”.

– Jako zespół jesteśmy głodni wiedzy. To dla nas także miejsce do nawiązywania kontaktów i zobaczenia, co robią inni – mówi Piotr.

Easy Recruit Me powstało z obserwacji problemów znanych po obu stronach rekrutacji: niedopasowanych aplikacji, braku odpowiedzi i procesu, który nie zawsze uwzględnia różne potrzeby kandydatów. Teraz pierwsze rekrutacje pokażą, jak te założenia sprawdzą się w praktyce.

fot. Easy Recruit Me

Kompetencje, które się uzupełniły

Andrzej interesuje się rowerami od czasów liceum, choć przez lata przede wszystkim jako ich użytkownik. Zawodowo zajmował się finansami i zarządzaniem, obecnie pracuje na Politechnice Białostockiej. Adrian Łucejko wniósł do projektu doświadczenie konstruktora rowerów customowych. Zespół uzupełniło dwóch inżynierów odpowiedzialnych za stronę techniczną.

– Połączyliśmy nasze zainteresowania i kompetencje. Adrian ma doświadczenie rowerowe, ja finansowe i organizacyjne – mówi Andrzej.

W połowie 2024 roku Andrzej i Adrian zdecydowali, że pomysł na rower cargo warto przekuć w konkretny projekt. Zgłosili się do Hub of Talents, gdzie podczas inkubacji skupili się na opracowaniu konstrukcji od strony technicznej. W grudniu założyli spółkę Cargore, a po zakończeniu programu sięgnęli po kolejne wsparcie. Projekt otrzymał blisko 600 tys. zł dofinansowania z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, co pozwoliło rozpocząć prace prowadzące do budowy pierwszych prototypów. Zespół przeprojektował ramę i znalazł fabrykę, która podjęła się jej wykonania.

Trzy koła, ale prowadzenie jak w zwykłym rowerze

To właśnie konstrukcja ma być najważniejszym wyróżnikiem Cargore. Z przodu znajdują się dwa koła, które pochylają się podczas skręcania. Dzięki temu rower ma zachowywać się bardziej jak klasyczny jednoślad, a jednocześnie zapewniać stabilność i ładowność do 300 kg. W zależności od wersji przestrzeń z przodu będzie można wykorzystać do przewozu towarów lub dzieci. Napęd elektryczny wspomaga jazdę do 25 km/h.

Zespół widzi zastosowanie roweru przede wszystkim w miejskiej logistyce. Niskie koszty użytkowania, możliwość poruszania się infrastrukturą rowerową i dotarcia z ładunkiem bliżej miejsca docelowego mają być jego przewagą nad niewielkimi samochodami dostawczymi. Głównym kierunkiem sprzedaży nie ma być jednak Polska. Cargore patrzy przede wszystkim na Niemcy, Holandię i inne rynki Europy Zachodniej, gdzie gęsta zabudowa, ograniczenia dla ruchu samochodowego i strefy czystego transportu sprzyjają wykorzystaniu rowerów cargo.

Najpierw prototypy i testy

Teraz najważniejsze są trzy powstające prototypy. Komponenty zostały już zakupione, trwa składanie i malowanie konstrukcji. Do końca września rowery mają być gotowe do jazdy, a następnie rozpoczną się testy. Jedna z ram zostanie dodatkowo poddana profesjonalnym badaniom wytrzymałościowym. Choć nie jest to konieczne do wprowadzenia produktu na rynek, Cargore zdecydowało się na kosztowne badania.

– Zależy nam na potwierdzeniu wytrzymałości konstrukcji. To również kwestia zaufania przyszłych klientów – podkreśla Andrzej.

Jeżeli testy przebiegną zgodnie z planem, na przełomie 2026 i 2027 roku spółka zamierza rozpocząć próbną produkcję. Cena roweru ma być niższa niż prostszych i mniej funkcjonalnych produktów konkurencji. Kolejnym wyzwaniem będzie finansowanie – produkcja jest kapitałochłonna, dlatego spółka planuje pozyskać inwestorów.

Do tego potrzebna będzie również umiejętność pokazania produktu i dotarcia z nim do odbiorców. To jeden z powodów udziału wspólników Cargore w warsztatach „Startup Podlaskie”.

– Chociaż nasz rower pod wieloma względami przewyższa konstrukcje innych firm to i tak dużym wyzwaniem będzie przekonanie klientów, żeby wybrali nasz produkt, a nie inny. Zależy nam na rozpoznawalności – mówi.

Jedną z nagród w warsztatach jest wyjazd do Helsinek. Jeśli Cargore ją zdobędzie, będzie już po pierwszych testach prototypów.

– Roweru ze sobą nie zabierzemy, ale będziemy mieli zdjęcia, filmy i wyniki testów – dodaje Andrzej.

Najbliższe tygodnie pokażą więc, jak konstrukcja opracowana dotąd przede wszystkim na papierze i w hali produkcyjnej poradzi sobie na drodze.